میکروبیوم چشم و آینده علم چشم پزشکی

میکروبیوم چشم و آینده علم چشم پزشکی

قبلا همگی شنیده ایم که روده و پوست انسان مجموعه ای از میکروب ها، قارچ ها، باکتری ها و ویروس ها را درون خود دارد که برای حفظ سلامتی انسان حیاتی هستند. معمولاً هنگام بحث در مورد میکروب ها، قارچ ها، باکتری ها و ویروس ها اکثر دانشمندان به روده فکر می کنند. محققان فکر می کنند روده بزرگ یک انسان می تواند بیش از ده تریلیون باکتری را در خود جای می دهد. اما باید بدانیم که دهان، پوست و چشم های انسان هم میزبان یک میکروب منحصر به فرد است که آن را میکروبیوم چشم می نامند. در دهه گذشته، نقش میکروبیوم در سلامت چشم، محل بحث بسیاری از محافل علمی و پزشکی بوده است. دانشمندان معتقد بودند که چشم های سالم یک انسان، فاقد میکروبیوم سازمان یافته است. از آنجایی که چشم از مهمترین اجزای بدن انسان به شمار می رود و حفاظت از چشم امری حیاتی است. بنابراین آزمایش ها و مطالعات فراوانی در مورد وجود یا عدم وجود میکروبیوم چشم در چشم انسان صورت گرفت. مطالعات نشان داد که باکتری های موجود در هوا، باکتری های روی دست ها یا باکتری های موجود در حاشیه پلک ها ممکن است روی چشم یک انسان وجود داشته باشند. با این حال، بسیاری معتقد بودند که این میکروب ها با جریان مداوم اشک چشم انسان به سادگی کشته شده و یا شسته می شوند. اما این اعتقاد اشتباه است و موجودات بسیار کوچکی به نام میکروبیوم چشم، همواره در چشم انسان وجود دارند.

میکروبیوم چشم

وجود میکروبیوم ها در چشم انسان

در سال 2016، راشل کاسپی، ایمونولوژیست چشمی در انستیتوی ملی چشم آمریکا این فرضیه را مطرح کرد که باکتری های محافظ، نزدیک چشم یا روی چشم زندگی می کنند. در واقع، یک باکتری ساکن به نام Corynebacterium mastitidis (C. mast) درون چشم انسان یافت شد که سلولهای ایمنی را تحریک می کند تا مواد ضد میکروبی تولید کنند. این مواد ضد میکروبی، میکروب های مضر موجود در اشک چشم انسان را از بین می برند.

در کل میکروبیوم های چشم، موجودات بسیار ریزی مانند میکروب ها، باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها هستند که در داخل بدن ما زندگی می کنند. بعضی از آنها مضر هستند و می توانند باعث بروز عفونت در بدن انسان شوند، اما وجود بسیاری از میکروبیوم ها برای سلامتی بدن انسان ضروری است. بعضی از میکروبیوم ها از جمله میکروبیوم های چشم، سیستم دفاعی بدن را فعال می کنند تا بدن انسان از شر باکتری های خطرناک خلاص شود. خلاص شدن بدن انسان از شر باکتری های خطرناک باعث می شود بدن انسان ایمن شود و فرد کمتر به بیماری مبتلا شود.

میکروبیوم چشم

تعداد میکروبیوم های موجود در چشم انسان

همانطور که گفته شد، اکنون توجه بیشتری به تأثیر میکروبیوم ها در سایر اعضای بدن انسان، از جمله پوست و مناطقی که باکتری های بسیار کمی دارند (مانند ریه ها، واژن و چشم ها) متمرکز شده است. تعداد میکروبیوم ها در چشم یک انسان زیاد نیست. میزان زیادی از میکروبیوم های چشم در ملتحمه ی چشم (بافت شفاف قسمت سفید چشم شما) و قرنیه چشم انسان دیده می شود. این در حالی است که فلورای موجود در پلک و مژه ها بخشی از میکروبیوم چشم نیست و بخشی از میکروبیوم پوست در نظر گرفته می شود. در مقایسه با سایر میکروبیوم های بدن، میکروبیوم های سطح چشم پراکنده هستند. اخیراً دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که چشم، در واقع یک میکروبیوم “هسته ای” را در خود جای داده است که به نظر می رسد وابسته به سن، منطقه جغرافیایی، وراثت، سایش لنزهای تماسی و وضعیت بیماری احتمالی فرد باشد.

ابتدا بعضی از دانشمندان معتقد بودند که باکتری های بیشتری در چشم زندگی می کنند، اما امروزه آن ها فهمیده اند که میکروبیوم سطح چشم در اکثر افراد فقط در چهار گونه استافیلوکوک، استرپتوکوک، پروپیونی باکتریوم و کورین باکتریوم وجود دارد. این جمعیت باکتریایی احتمالاً بسیار کم است زیرا اشکهای چشم انسان تا حدودی ضد میکروبی است. آنزیم های اشک آور چشم انسان، دیواره سلول های باکتریایی را شکسته و از تولید مثل آن ها جلوگیری می کنند.

هنگامی که این میکروبیوم های موجود در چشم انسان از تعادل خارج شوند یعنی تعداد آن ها کمتر یا بیشتر از حد لازم باشد، خواص آن ها بسیار زیاد یا بسیار کم می شود. کم و زیاد شدن خواص میکروبیوم چشم به دلیل عدم تعادل میکروبیوم، ممکن است خطر ابتلا به بیماری های چشمی را افزایش دهد. تحقیقات پزشکی نشان داده شده است که در سایر میکروبیوم های بدن، عدم تعادل باکتری ها بر سلامتی آن قسمت از بدن تأثیر می گذارد. به عنوان مثال در روده، در صورت عدم تعادل باکتری های سالم و بومی، شکل خاصی از کولیت توسط کلستریدیوم دیفیسیل ایجاد می شود، که می تواند بدون کنترل رشد کند. محققان فرض می کنند که میکروبیوم چشمی می تواند به طور مشابه در کاهش خطر بیماری هایی مانند بیماری خشکی چشم و آندوفتالمیت (یک التهاب شدید چشم که اغلب به دلیل عفونت پس از جراحی چشم ایجاد می شود) تأثیر بگذارد.

میکروبیوم های چشم از ویروس های بومی هم تشکیل شده اند. چشم انسان، علاوه بر باکتری ها، اغلب میزبان برخی ویروس ها مانند ویروس گشتاور تنو (TTV) است. علاوه بر این باکتری ها، ویروس گشتاور تنو نیز که در برخی از بیماری های داخل چشم نقش دارد، به عنوان عضوی از میکروبیوم هسته محسوب می شود زیرا در سطح چشم 65٪ افراد سالم وجود دارد. اینکه چرا ویروس TTV به داخل چشم وارد می شود هنوز مشخص نیست. از دیگر ویروس هایی که بخشی از میکروبیوم های سالم چشمی هستند می توان به ویروس سلول مرکل (MCP) و ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) اشاره کرد. این ویروس ها که معمولاً نامطلوب هستند، ممکن است در میکروبیوم چشمی بمانند و با ظهور ویروس های دیگر، سیستم ایمنی بدن را ضعیف کنند.

نگاهی به آینده

میکروبیوم_چشم موضوع نسبتاً جدید و نوظهوری است و ممکن است موجب ظهور روش های جدیدی برای درمان و پیشگیری از برخی بیماری های چشم شود. در دهه گذشته، مطالعات ارزیابی تأثیرات مثبت و منفی میکروبیوم_چشم بر روی بیماری های چشم افزایش یافته است. در نتیجه این مطالعات دریافته اند که برخی از باکتریها به بیماری های خاصی مرتبط هستند، مانند سندرم شوگرن یا کراتیت باکتریایی. با این وجود هنوز مشخص نیست که آیا این باکتری ها باعث این بیماری ها شده اند یا خیر. درک اینکه چگونه باکتری های چشم بر ایمنی چشم تأثیر می گذارند می تواند کلید اصلی جلوگیری از یک میلیون مراجعه به چشم پزشک برای عفونت های چشمی و صرفه جویی 174 میلیون دلار در سال فقط در کشور ایالات متحده باشد و از بروز خسارت های مالی و جانی جلوگیری کرد.

در آینده، محققان قصد دارند ارتباط بالقوه بین میکروبیوم های چشم و خشکی چشم مزمن، زخم قرنیه و بلفاریت (باکتری ها و پوسته های روغنی موجود در پایه مژه ها) را بررسی کنند. در واقع پزشکان فقط در آغاز درک میکروبیوم_چشم هستند و چیزهای بیشتری برای کشف وجود دارد. دانشمندان به دنبال این هستند که از میکروبیوم_چشم در جهت درمان یا جلوگیری از پیر چشمی، مشکلات بینایی، تاری دید، تنبلی چشم، آب مروارید، قوز قرنیه و آستیگماتیسم و سایر موارد آسیب دیدگی چشم استفاده کنند. در آینده ممکن است مهندسی باکتری ها برای درمان بیماری های چشم در انسان امکان پذیر باشد. در درمان های آینده برای درمان بیماری خشکی چشم ممکن است از میکروب های مهندسی شده برای زندگی کردن روی چشم استفده شود. این میکروب ها، وظیفه تأمین مواد شیمیایی درمانی برای چشم را بر عهده خواهند داشت.

چشم صورتی

در یک مطالعه اخیر که بیش از یک دهه به طول انجامید و روی بیش از 340،000 بیمار در ایالات متحده صورت گرفت، پزشکان دریافتند که برای درمان 60٪ از بیماران مبتلا به چشم صورتی از قطره چشم و آنتی بیوتیک ها استفاده می شود. اما عفونت های ویروسی مهمترین دلایل ایجاد چشم صورتی است و با آنتی بیوتیک قابل درمان نیست. نکته جالب تر اینکه، حتی موارد ناشی از باکتری اغلب در طی ده روز بدون مداخله برطرف می شوند. استفاده بیش از حد یا نامناسب از آنتی بیوتیک می تواند میکروبیوم های چشم را مختل کرده و منجر به عفونت چشم، مختل شدن خود ایمنی و حتی سرطان شود. این نشان می دهد که پزشکان باید هنگام تجویز آنتی بیوتیک ها در مورد خطرات و فواید میکروبیوم های چشم عمیق تر فکر کنند چرا که آنتی بیوتیک ها ممکن است باکتری هایی را که برای چشم مفید هستند را از بین ببرند. شایان ذکر است که استفاده از لنزهای تماسی هم میکروبیوم چشم را با مشکلاتی مواجه می کند. بنابراین حتی المقدور از لنزهای تماسی کمتر استفاده کنید.

میکروبیوم چشممنابع: theconversation.com

آسیب دیدگی چشمایمنی چشمبینایی چشمپیر-چشمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×

پشتیبانی واتس اپ

توتاس تولز آماده پاسخگویی به صورت شبانه روزی به شما مشتریان عزیز میباشد

×