بررسی اجمالی سیستم های حفاظت از سقوط

بررسی اجمالی سیستم های حفاظت از سقوطبررسی اجمالی سیستم های حفاظت از سقوط

تنوع زیادی از سیستم های حافظت از سقوط افراد وجود دارد . هر یک از این سیستم ها توسط کارگرانی استفاده می شود که مجبور هستند در موقعیتی قرار بگیرند تا بتوانند کار خود را در موقعیت خواسته شده انجام دهند و یا حرکات خود را طوری مدیریت کنند تا سقوط نکنند . سیستم حفاظت از سقوط در جایی استفاده می شود که خطر سقوط آزاد از ارتفاع وجود دارد. در این مقاله سیستم های اصلی محافظت در برابر سقوط شخصی و ساخت و سازهای کلی ، خصوصیات و نقش آنها در کار با تمرکز بر سیستم های بازداشت از سقوط ارائه شده است .

آمار ثابت می کند که کار کردن در ارتفاع یکی از انواع شرایط کار خطرناک است ، میزان ارتفاع مهم نیست . شایع ترین حوادث ناشی از سقوط از ارتفاع در اثر تروما و شکستگی استخوان تا پارگی اندام های داخلی ، خونریزی گسترده داخلی و در نهایت مرگ هستند .

اگر کسی مایل به جلوگیری از حوادث ناشی از سقوط از بلندی باشد ، اولویت کار استفاده از اقدامات مناسب برای حفاظت از سقوط جمعی است . هنگامی که نمی توان حفاظت جمعی را تأمین کرد یا هزینه آن می تواند مضر باشد ، باید از تجهیزات محافظ شخصی (PPE) استفاده شود .

حفاظت از سقوطداده های علمی معتبری از تحقیقات بیومکانیکی وجود دارد که نشان می دهد ماهیت و شدت جراحات ، به مقدار کاهش سرعت و نیروهایی وارده بر بدن، در لحظه قطع ناگهانی حرکت پس از سقوط از ارتفاع و مدت زمان رسیدن به سطح بستگی دارد . نیروهای وارده بر بدن فرد در بازه سقوط بسیار آسیب زا هستند . این نیروها می توانند از 1500 کیلوگرم یا 15 کیلو نیوتن (کیلو نیوتن ، واحد نیرو) تجاوز کنند به طوری که با سقوط از ارتفاع در حدود 2 متر می تواند صدمات جدی ایجاد کند . کاهش ارتفاع بیش از 12 برابر شتاب گرانشی! ، یعنی 12G ، در لحظه ضربه یا قطع سقوط می تواند برای افراد به ویژه برای افراد دارای مشکلات سلامتی خطرناک باشد .

برای جلوگیری از صدمات ، تجهیزات محافظ شخصی (PPE) برای مقاومت در برابر حداکثر نیروهایی که می توانند در طی سقوط ایجاد شوند ، طراحی شده اند . تجهیزات ایمنی باید این نیروها را به طوری کاهش دهند که نتایج آن ها خطرناک نباشد . کاهش 12G در صورتی که فرد دارای چتر نجات باشد ، ایمن تلقی می شود. اما وضعیت ، سطح آمادگی جسمانی ، محل قرارگیری فرد روی زمین ، “راحتی لباس های محافظ و سایر عوامل در این امر تأثیر می گذارد . برای وزن متوسط 100 کیلوگرم ، حداکثر نیروی بازداشت طبق استاندارد اروپایی 6 کیلو نیوتن و حداکثر 8 کیلو نیوتن براساس استاندارد آمریکایی است . فقط اجزای خاصی یا مونتاژ اجزاء این شرایط را تحقق می بخشند و در جایی که خطر افتادن از ارتفاع وجود دارد می توان از آن ها استفاده کرد .

تجهیزات PPE در برابر سقوط از ارتفاعات همچنین باید متناسب با بدن فرد پوشنده و محیط کار باشد . حتماً در حین فعالیت عادی و در صورت سقوط ، حداقل برای مدت زمان کوتاهی باید راحت باشد .

تحلیل علل سقوط از ارتفاعات نشان می دهد که پنج دلیل عمده برای میزان نرخ بالای حوادث وجود دارد:

  • طراحی محل کار ضعیف؛
  • فروپاشی پشتیبانی دسترسی.
  • ملزم بودن کارگر به کار کردن فراتر از محدوده سیستم ایمنی .
  • محافظت لبه های ناکافی ، ضعف طراحی یا عدم وجود آن ها؛
  • محدودیت های محیط کار به دلیل غیر عملی بودن نادیده گرفته می شود.

فروپاشی پشتیبانی دسترسی می تواند در نتیجه تماس با مواد ساینده یا لبه های تیز یا در نتیجه عوامل محیطی مانند دما ، سرما و رطوبت زیاد رخ دهد . PPE باید خصوصیات خود را در هر شرایط محیطی قابل پیش بینی ، برای مدت طولانی و کافی حفظ کند و هرگونه تغییراتی که در اجرای آن ها اعمال می شود باید به راحتی مشاهده شود .

تجهیزات محافظ شخصی در برابر سقوط از ارتفاع

تجهیزات حفاظتی شخصی (PPE) به معنای هرگونه تجهیزات طراحی شده است که توسط کارگر پوشیده یا در آن نگهداری شود تا از او در برابر یک یا چند خطری که احتمالاً ایمنی فردی و سلامتی وی را در محل کار به خطر می اندازد ، تامین کند . هرگونه وسایل اضافی یا لوازم جانبی که برای رسیدن به این هدف طراحی شده باشد PPE نامیده می شود . لوازم PPE می تواند یک دستگاه منفرد ،  مجموعه ای که از چندین دستگاه یا لوازم تشکیل شده باشد و توسط سازنده کاملاً یکپارچه شده است ، یک وسیله محافظ ، دارای قطعات جداشدنی یا جدا نشدنی ، با تجهیزات غیر محافظ شخصی و یا قطعات قابل تعویض PPE که برای آن ضروری است، باشد .

حفاظت از سقوطبه منظور اطمینان حفاظت از سقوط از ارتفاع ، دستگاه ها و اجزای مختلف یکبار مصرف در بازار نیز وجود دارد . این دستگاه ها دارای قطعاتی هستند که می توان آن ها را سرهم کرد . از انواع اجزای تشکیل دهنده PPE می توان به موارد زیر اشاره کرد: وسایل نگهدارنده بدنه (مانند مهارکننده ، بند ایمنی ، کمربند ایمنی ) یا لوازم جانبی مانند (طناب ، گیربکس سقوط سیار ، کارابینرها ، جذب کننده انرژی ، اتصال دهنده ها و انواع خاصی از لنگرها ) ، یا دستگاه های کوهنوردی پویا (به عنوان مثال طناب ها ، حلقه ها ، بست های طناب اتصال دهنده ، کوک ها ، لنگرگاه های سنگی / پیتون ها). همه موارد ذکر شده جز وسایل ایمنی هستند که برای حفاظت از سقوط استفاده می شوند .

سیستم حفاظت فردی از سقوط شخصی مجموعه ای از اجزای در نظر گرفته شده برای محافظت از کاربر در برابر سقوط از ارتفاع است که از این موارد تشکیل شده است:

  • دستگاه نگهدارنده بدنه – مهار کامل بدن ، مهار نشسته ، کمربند موقعیت یابی کار ، مهار نجات ، حلقه نجات؛ و
  • یک سیستم اتصال ، از جمله یک دستگاه لنگر که می تواند به یک نقطه لنگر قابل اعتماد متصل شود.

انواع اصلی سیستم های محافظت از سقوط شخصی و نقش آنها

  • سیستم های محدود کننده : از دستیابی کاربر به منطقه ای که خطر سقوط از ارتفاع وجود دارد جلوگیری می کند.
  • سیستم های موقعیت یابی کار: از سقوط آزاد جلوگیری کنید در حالی که کاربر را قادر می سازد در ارتفاع تحت فشار یا تعلیق کار کند.
  • سیستم های دسترسی طناب: کاربر را قادر می سازد تا به محل کار دسترسی پیدا کند به گونه ای که از سقوط آزاد جلوگیری شود . در این سیستم از خطوط کاری و خطوط ایمنی استفاده می شود . آن ها برای اتصال و فیکس کردن کاربر در محل کار و همچنین برای نجات هستند .
  • سیستم های بازدارنده از سقوط : این سیستم ها سقوط را متوقف می کنند و در عین حال نیروی ضربه ای را که روی بدن کاربر وارد شده است کاهش می دهند .
  • سیستم های نجات: با استفاده از آن ها می توان اطمینان حاصل کرد که شخص می تواند خود را نجات دهد یا افراد دیگر را نجات دهد به گونه ای که از سقوط آزاد نیز جلوگیری شود .

سیستم بازدارنده از سقوط یک سیستم حفاظت از سقوط شخصی هستند که از برخورد کاربر با زمین ، ساختار یا هرگونه مانع دیگر در هنگام سقوط آزاد جلوگیری می کنند و باعث می شوند نیروی ضربه ای که به بدن کاربر در حین سقوط وارد می شود کاهش پیدا کند .

طریقه کار کردن در ارتفاع و جلوگیری از سقوط

حفاظت از سقوطدستورالعمل های اروپایی در مورد بهداشت و ایمنی در محل کار ، از جمله کار موقتی در ارتفاع می گوید که لازم است که پس از ارزیابی ریسک ، کارفرمایان برای جلوگیری از سقوط از ارتفاعات ، اقدامات فنی را انجام دهند . در این استاندارد ها لوازم ایمنی جمعی بر لوازم ایمنی شخصی ارجحیت دارد . مفاد ویژه در این آیین نامه به استفاده از تکنیک های دسترسی طناب و موقعیت یابی ، اختصاص یافته است. بر خلاف سایر قوانین ملی قدیمی تر که به اقدامات محافظ ویژه ای نیاز دارد و از ارتفاع بیش از 2 متر شروع می شود ، دستورالعمل های جدید اروپا محدودیتی را برای حداقل فاصله از زمین ایجاد نمی کند.

سیستم های حفاظت از سقوط، اجزا و خصوصیات اصلی آن ها

یک سیستم حفاظت از سقوط شامل موارد زیر است .

  • وسیله ای مناسب برای نگه داشتن بدنه ، که یک تسمه کامل است که بدن را نگه می دارد .
  • عنصر جذب کننده انرژی: جذب کننده انرژی ، گیرنده سقوط از نوع قابل جمع شدن ، نوع گیربکس سقوط از نوع هدایت شده شامل یک خط لنگر سفت و سخت. نوع گیربکس سقوط از نوع پشتیبانی از جمله پشتیبانی قابل انعطاف؛
  • یک خط لنگر؛
  • یک نقطه لنگر؛
  • اتصالات / کارابینرها / قلابها؛
  • تسمه ها

اجزاء ، به جز نقطه لنگر ، می توانند از هم جدا شوند یا از هم جدا نشوند. سیستم بازداشت سقوط مانع از سقوط نمی شود ، به کاربر این امکان را می دهد تا به منطقه ای برسد که خطر سقوط آزاد در آن وجود نداشته باشد ، اما در صورت بروز سقوط آزاد ، سیستم آن را متوقف می کند ، طول سقوط را برای جلوگیری از برخورد با زمین ، با ساختاری محدود می کند. اگر کارگر در حال سقوط است کاربر را در موقعیت ارگونومیک قابل قبول تا زمان نجات حفظ می کند.

حفاظت از سقوطاجزا مختلفی ممکن است در انواع مختلف سیستم های محافظ شخصی در برابر سقوط مورد استفاده قرار گیرند . چندین عنصر در هر ترکیب احتمالی وجود دارد که هرکدام برای یک هدف خاص هستند . برخی از تجهیزات برای پیکربندی های خاص در محل کار مانند : کار روی سطوح افقی یا شیب دار یا روی برج ها ، نقاط لنگر بالا یا زیر کارگر وجود دارند .

فاکتورهای ضروری برای پیکربندی سیستم های حفاظت از سقوط

بیشتر تولید کنندگان طوری اجزای PPE را تولید می کنند که در سیستم های متفاوت حفاظت از سقوط قابل استفاده هستند . این موضوع که اجزای مختلف با سایر مارک ها همسازی دارند ویيگی مثبتی است . در اینصورت کارگرانی که از این تجهیزات استفاده می کنند آن ها را کنار یکدیگر قرار می دهند تا بتوانند یک سیستم حفاظتی مناسب بوجود آورند . شایان ذکر است که در همه موقعیت ها چک کردن مناسب بودن تجهیزات با شرایط کاری وظیفه شخصی است که از آن ها استفاده می کند .

حفاظت از سقوطهنگام ترکیب اجزا مختلف در یک سیستم حفاظت از سقوط موارد زیر باید مد نظر قرار گرفته شوند:

  • مناسب بودن قطعات برای استفاده در سیستم بازداشت از سقوط
  • ویژگی های محل کار (به عنوان مثال کف شیب دار در محل کار ، محل قرار گیری دستگاه لنگر ، نیاز به حرکت آزاد در مسافت طولانی ، سایر اشیاء موجود در فضا که می تواند سبب سقوط شود
  • کاربر مورد نظر (به عنوان مثال سطح شایستگی ، تجربه) ، به منظور ایجاد آموزش مورد نیاز
  • سازگاری قطعات (به عنوان مثال تعامل بین دستگاه لنگر انداختن و سایر اجزای سازنده).
  • ملاحظات ارگونومیک (به عنوان مثال انتخاب صحیح عناصر مهار برای به حداقل رساندن ناراحتی و استرس در بدن).
  • اطلاعات تهیه شده برای کلیه قطعات توسط سازندگان آن ها.
  • لزوم تسهیل عملیات نجات ایمن و مؤثر
  • ویژگی های لنگرگاه (به عنوان مثال مکان ، قدرت ، فرم).

کارشناسان معتقدند که معیارهای مختلفی وجود دارد که هر دستگاه اجرایی یا کارگر باید هنگام انتخاب تجهیزات لازم برای انجام ایمن کار آن ها را بداند . سیستم حفاظت از سقوط نوعی از سیستم محافظتی است که به فرد در حال سقوط کمک می کند که جان خود را نجات دهد . افرادی که از این سیستم محافظتی استفاده می کنند باید قبل از استفاده از آن ها آموزش ببینند. همه سیستم های جلوگیری از سقوط باید توانایی جذب انرژی وارده بر بدن را داشته باشند تا فرد حتی با استفاده از آن ها آسیب نبیند.

از اینکه در این مقاله با ما همراه بودید متشکریم . منتظر نظرات شما هستیم .

منابع : oshwiki

ppeتجهیزات ایمنتجهیزات ایمنیتجهیزات حفاظت فردیسقوطسقوط از ارتفاعلوازم حفاظت فردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *